خبر
درباره سایت
آخرین مطالب
- جریان قطر از کجا اغاز شد.؟؛ روایت کامل
- بررسی رسول خطیبی: به خاطر یک کودک ۱۰ ساله، دیگر سوار بنز نمیشوم
- افشای جزئیات لباسی که عربستان بر تن داعش کرد
- آنچه باید درباره اجازه نخواهیم داد کسی به قدرت دفاعی کشورمان لطمه بزند/ اقتدار دفاعی کشور را افزایش میدهیم بدانید
- آنچه باید درباره یگانهای ارتش، در صورت وقوع حادثه منتظر دستور ما نخواهند بود و بلافاصله وارد عمل خواهند شد بدانید
- روایت تازه از افشای ابعاد جدیدی از عملیات براندازی در ایران
- روایت تازه از نماز
- چرا روحانی در کنگره بزرگداشت ایت الله هاشمی رفسنجانی شرکت نکرد در کانون توجه
- افشای جزئیات ورود تیم تجسس جدید به کشتی نفتکش
- روایت تازه از ادعای ضد ایرانی وزیر خارجه انگلیس در مجلس عوام این کشور
امکانات وب
نانوایی محل بسته بود و برای خرید نان باید مسافت زیادی را طی می کردیم.
به محسن که تازه از راه رسیده بود، گفتم:
«مادر جان! نانوایی بسته بود؛ می ری یه جای دیگه چند تا نون بگیری؟»
گفت: «بله، چرا که نه؟» بعد موتورش را گذاشت داخل حیاط و کیسه را از من گرفت.
پرسیدم: «چرا با موتور نمی ری؟»
گفت: «پیاده می رم. موتور مال خودم نیست؛ بیت الماله.نمیتوانم استفاده شخصی از آن بکنم!»
به محسن که تازه از راه رسیده بود، گفتم:
«مادر جان! نانوایی بسته بود؛ می ری یه جای دیگه چند تا نون بگیری؟»
گفت: «بله، چرا که نه؟» بعد موتورش را گذاشت داخل حیاط و کیسه را از من گرفت.
پرسیدم: «چرا با موتور نمی ری؟»
گفت: «پیاده می رم. موتور مال خودم نیست؛ بیت الماله.نمیتوانم استفاده شخصی از آن بکنم!»
برچسب:
نویسنده: آرمان یزدانی